|
||
| Gördüklerimizin düşündürdükleri imgelem hazinemizi genişletir. Bundan kastım o ressamın çizerken neler düşündüğü değil, o resmin bize neler düşündürdüğü... Dürer'in "melankoli" tablosuyla başlıyorum: 
|
||
|
||
Aşağıda sürrealist ressam ve fresk ustası jaroslaw kukowski nin bir tablosu bulunuyor... Bakınca neler görüyorsunuz...
|
||
|
||
| Bu tabloya baktığımda o çok iyi bildiğim; "gel bakalım, neye kadar yıkabileceksin" türü, çok sevdiğim bir bilgelik ifadesi var... Bulutlar evrenin genişliğini fazlasıyla hissettiriyor, derin bir nefes alma hissi uyandırıyor... Önündeki set ve bilgenin ona göre seviyeside, varolan duvarlarını hiçe saydığını; onlar orada olsalar bile artık adam için anlamsız olduğunu hissettiriyor... |
||
|
||
| Bilgiler ve deneyimler dehşet ve acıyla ardarda dizilecek insan büyürken,insanlığında büyürken ..hem kendisi hem evren ardarada dizilmiş bulanık bilmecelerde onu sarsacak defalarca.Ne planlanıldığının bilmediği yollarda nasıl atılacağını bilmediği adımlarda tökezlerken hep kırılacak ama bir gün önceleri korkuyla büzüşerek oyduğu taşlardan kentlerde sözde cesaretini terkedip kabuğunu kıracak kadar aklını büyütmeyi başaracak,o zaman iliklerinden çözülen taşların üstünde yıkılmaktan korkmadan ve evreni fırtınalarında daha çok severek artık kendi bağımsızlığında erimiş çaresizliğe gülümseyerek selam gönderecek. İşte bu resmi hissedebildim.. Ve karanlık aydınlığın sadece bir başka deneyim olan yüzüdür. |
||
|
||
Alıntı jaroslaw kukowski nin tablosu karanlık,umutların kapkara bulutların ardında olduğu bir dünyayı kurtarmaya çalışanların,ışık olanların,rüzgar olanların karşısında mastürbasyon yapmak için artık işlemeyen s.kini kullanmaya çalışan bilge
|
||
|
||
Dominique Appia'nın Wallpaper olarak hazırlanmış ve oldukça bilindik bir tablosu bu da,
|
||
|
||
| Pencerenizin ötesinde bir hayat uzanır.Sizden önce ,siz olmayanların tasarlayıp size kadar getirdiği ,şimdi artık kendiniz için onlardan bayrağını devraldığınız bir hayat.Bu hayatın içine ve ya karşıtına neresini seçmiş olursanız olun gene de bu kollektif hayattan ilham alan bir ev kurdunuz.Hayal ettikleriniz tek tek evi doldururken sanki siz giderek dışına taştınız.Bir gün evin kapısı üstünüze kapandı. İşte o çok istediğiniz ev,işte sizin dekorunu emanet ellerinizle kurduğunuz ev ve hayat içinde konumunuzu almaya çalışırken heykelleşip taşlaşan ruhunuz.Aklınız burada hayatınızı seyrediyor.Gövdenizin yabancının hayali olan bir hayatta eridiğini biliyorsunuz. Evet,ne de yaratıcı ne de sıradışı olacaktı hayatınız.Düşsel kentleriniz ,o bir gün hep gidecekleriniz hep uzaklığın tatlı anısı olarak fotoğraflarda çürüdü di mi. Ocağı tütmüyor mu ,evin tütüyor.Ama ateş ocakta değil,bildiklerinizde yanıyor.Bütün okuduğunuz kitaplar yalancı şimdi.Çocukluğunuzda içlerinden çaldığınız düşlerdeki siz ne de saydammış ,ne kolay kaybolurmuş içinizden anladınız. Bir ağaç büyüttünüz içinizden,aklınızdan,ruhunuzdan,anılarınızdan,sizden.Gelişti ama açmıyor,çünkü fazla hızlı olmanızı gerektiren bir kalabalık hayatta güneşe hiç çıkarmadınız kendinizi,sakladınız. Sadece bir parça yeşilliğe dair büyüyen çocukluğunuzun hayallerinde dağlarının enginliğini çok uzak bir beyazlıktan evinize ,o henüz katılaşmamış ruhunuza gerçek taşların dokunulabilirliğiyle nasıl da getirebilirdiniz. Şimdi aynı gözler giderek silinen bir çocuk gövdesinde ağacınızın yeşilinin kayboluşunu izliyor.Ah,evet o defterlere çiziktirilmiş umutlardan hiç bir ses gelmiyecek bir gün. Ama ayna var ya , o ayna ,sizin gömdüğünüz çocuğun göğünden size ışığı çağıran.. o bugün hapishanenizin ortasından sizi size davet ediyor. Evet,bir gemi,son gemi evinizden içeri taşan dalgalarda sizi sizin hayatınıza çağırıyor.Bu kalbinizin ve imgelem gücünüzün son kıyağı bir ihtimal.Bunu da kaçırmayın.Bu sefer gidin.Haydi.. Çok hoş seçim sevgili Noir. |
||
|
||
| Hakaten guzel resim.. kaosun veridigi huzur! | ||
|
||
| İnsanın herşeyi bu kadardır aslında; yaşamdan sana birşeyler karışır, sen geçmişini sıyırarak yola devam etmeye çalışırsın...Elde eder ve kaybedersin bile bile...Çatışır, parçalanır, bölünür sonra kalan kırntılarınla ayakta kalmaya çalışırsın...Yinede gözlerini uzağa diker umut edersin... | ||
|
||
 ressamin ruhunda yerlesip dunyaya meydan okuyan tanricanin ressama cizdirmis oldugu insan gorunumlu hali..bu tanrica boyutlar arasinda yasayan lanetlendigi icin cocugu olmayan dul bir yaratiktir.cocuklardan ve erkeklerden nefret eder..ama ilginctir kullandigi yasadigi beyinler hep nefret ettigi erkeklerin beyni olmustur.kendisi uzun bir sure benim beynimde bir gecekondu yapmaya calisti.ama yikim ekiplerimin kararli durusu onun bu amacinin gerceklesmesini imkansiz kildi..demek ki ressamin nitelikli bir yikim ekibi yokmus.yazik..
|
||
|
||
| William Turner fırçası ve renk geçişleriyle ünlüydü; Buda snow storm tablosu: 
|
||
|
||
| bir şeylerdn kaçarken bir yerlere varabilme aruzusu | ||
|
||
| Karanlıktan süzülmemiş ışık can acıttığıyla kalır,çünkü insan dehlizlerin puslu yollarında yorulmaktan görmesi açısından aşırı kırılgandır. | ||
|
||
| karanlıktan kurtulup aydınlığa ulaşmak isteyen insanlar birden o ışığın müthiş güzelliği karşısında dururlar ne var ki alışık olmadıkları için gözleri bu aşırı ışığa dayanamaz...kör olurlar | ||
|
||
| Bir fırtına gelir ve senin tüm zamanlarını adadığın oyununu darmadağın eder... Artık yeni bir oyuna başlama ya da hepsini öylece bırakıp gitme zamanıdır... | ||