|
||
| Bir taksim gunu.. ne kadarda kalabalık. Butun ıstanbul taksım e dökulmuş sanırsın. Acıktım.. 17 nisan 2007/ Pazartesi saat: 12:10 dan beri ben her gun açım. Ne yemek yiyebiliyorum nede ruhumu doyuracak bi halt. Taksimdeyim. Bi kaç arkadas takılırız diye cıktık. Takılmakta neyse artık. İstiklalin kokusunu cekerek yuruyoruz. Yanımıza iki travesti yaklastı. Yuzune baktım,yuzume baktı. “Cok guzelsin” dedi. Gulumsedim. Oyle gecti gitti. Dısardan nasıl gorundugumu merak ettim. İçim hiçte iç açıcı degildi cunku. Yemek yemek için bi yere oturduk. Bişeyler atıstırmaya calıstım. Olmadı. Alkol almayacaktım. Kafamda midemde bok gibi zaten. İnzivaya cektim ki en azından bedenim biraz kendine gelsin. O da olmadı. Nevizadeye dogru yol aldık. Biz daha nevizadeye gelmeden anıların kokusu burnuma geldi. Dilsiz olasım geldi. Yada kımsenın anlamadıgı bi dili konusasım. Anlasılmayasım. Anlamayasım. Anlamak ne kadar da agır bi duygu, olgu, şey. Neyse artık. Anlamanın,bilmenin sorumlulugu cok fazla. Bilmeyin, bilmeyelim, bilinmesin, bilinmeyelim. Bilinmeyenlikler arasında bilinmez bi halde bilinmemişliklerimiz ve bilmediklerimizle bi hayat kuralım. Ama kımse bişey bilmesin. Bide bilmenin kulfetını tasımayalım. Oturduk. Bi bira. Ruhum huzursuz. Çunku biliyorum. Bu birayı içtigimde ikinciyi üçüncüyü ve dördüncüyüde içecegim. Ve gece yastıga kafamı koydugumda dua etmek gelıcek içimden. Ama yuzum mu var sanki ellerimi arşa kaldırmaya. Senin beni unuttugun her dakıka bende seni unutuyorum. Ve Sen kendini bana o kadar cirkin bi şekilde hatırlatıyorsun ki sonra tekrar sana guvenmemi İnanmamı bekliyosun. Adeletinden sual edince yine bana kızıyosun, kotu şeyler yapıyosun. Digerlerinin sahip olduklarından farkli bişey versene bana. Bi kerecik. İçimden cıktım bugun. Karşımda bi kız oynuyor. Ne çalıyor? “elimide kolumu da bagla hadi” Nasılda rahat davranıyor. Resmen karsısında salyaları akarak onu izleyen abazaya kendini peşkeş çekiyor. Zeka nasılda kotu bişey boyle. Akıl, dusunebılmek.. Valla cok zor. Deli olmak lazım anam. Dunya işi bitmiyor. Düşün düsün yok .. Düsünüyorum düsünüyorum düşünceklerim hiç bitmiyor. Bu gece melegimin gozyuzunden yere indigini hissettim. Yerini şeytana bırakmıstı. O nun son kazıgıydı sanırım bu. Cehennemde yanasım geldi. Cennet ozlemım yok. O kadar kotusun ki; senin yuzunden kendimi cennete layık goremıyorum. Kotuyum dimi? Hiç iyi bişey yapmıyorum. Neden sana olan sevgımle yetınmıyosun kı sen? Ben senın bana verdıklerınle yetınıyorum işte. Vermedıklerını sorgulamıyorum bıle. Sen cok kotusun.. Bak aglattın işte. Oysa ki ben 17 nisan 2007/ Pazartesi saat: 12:10 dan beri hiç aglamamıştım. O geceden sonra hiç bişey eskisi gibi olmadı.. Ve sen.. |
||
|
||
| Böyle bir kaygın yok ve hatta yazma doğana ters belki ama cümle yapılarını, seçtiğin kelimeleri gözden geçirir ve neden sonuç döngüsüne ara ara önem verirsen vurucu bir şey yaratabilirsin, hem bunun ufuk açıcı bir etkiside vardır. | ||
|
||
| Çok samimisin DEprocum çoook, gözlerinden öpüyorum ve yüreğini alkışlıyorum sessiiizce... hiçbişey eskisi gibi olmaz zaten...çünkü yeni kavramı çoktan yerleşmiştir çerçeveye... veee hergün resim değiştirir bu çerçeve... aklımızdan geçenler, bazen düşündüklerimizle aynı değildir...içselliğimiz göz kırparken, dışsallığımız göbek atar çoğu zaman... dudağımıza yerleşen tebessümüm çocuksu masumiyeti, yüreklerimize sinen köhneliği baskılayamaz... |
||
|
||
| depresif alemde iman zevkin üstünden bir zevk yoktur zevkle Allaha dönmek herkesin karı değildir Allah derki olan oldu... ne yaptınsa neler söyledinse ne kadar bana kızdınsa ne kadar isyan ettinse neler neler yaptın söyledinse olan oldu.... (iş senin bildiğin gibi değil) dön bana.. gel bana.. kaç bana bak kaç bana da diyor yani bunun manası sıkıştın çıkmak imkanı yok heryer kapalı o kadar isyankarsın ki Allaha mevcudata o kadar perişansın... o kadar bunalımdasın ki sıkışmışsın çıkış yokk kısacak bir şey söyliyor kaç bana ben senin hiç bir şeyine bakmam yaa ne lazım gelir bunun hesabına derim kaparım onu diyor (çocuk kaçar annesine ya... anneside onu korur çocuğun yaptığı yanlışı düzeltir özür diler buyrundur gönlünü alır karşı tarafınr hesabı kapar) kaç bana'nın manası bu Allahın ağası değiliz yaa hayatın güzellikleri bunlar yani zevk ile bunları yapabilmek herkesin karı değildir tövbe etmek demek öyle namaz kılıp oruç tutmak başını kapamak demek değildir iç aleminde rahatlamak demek Allah kaçmak demek.. |
||
|
||
| peki,bu gel bana,dön bana,kaç banaları kasden 70 lerine ertelersen noluyo? ayni şeyler gecerli mi? | ||
|
||
elbette yalnız 3 sorun var aklıma gelen 1. 70 lere kadar geleceğin ne malum 2 ben şimdi ne yaparsam yapayım ihtiyarlayınca tövbe ederim diyenlere Allah Kuranı kerimde bir şey söylüyor o ayeti bulupta getirmem lazım ama... bulamam şimdi 3- gençken bu dönüşü sana zor gelirse İhtiyarken çok çook daha zor gelirmiş acaba döner mi iye beklenir amma çok zor muş bakarsın 100 yaşına gelmiştir hala dönmemiştir dönememiştir niyet önemli.. içindeki isyanın... içindeki pazarlığın önemli... o kadar kolay mıı dışında elbbete güç kalmamıştır gençken zalimken şimdi mazlum olmuşsundur sen onu değil o seni bırakmıştır sen onu bırakabildin mi bu önemlii... |
||
|
||
| e,bende zaten hesap yaparak dönüşün mümkün olup olamayacağını soruyorum be reno..eğer oluyorsa,bu işte bi yanlış vardır derim.. | ||
|
||
| anlamadım ne hesabı.... ne mümkün olup olmadığı.... .... ben diyorum ki. kendine bir ömür biçtin güzel yapabilecen mi ? mesele bu diyorum zevk ile... yapabilecen mi ? mesele bu 70 ten sonra zaten kalem kalkar kötü olsada kalkar hesaba dahil edilmez çünkü daha zor ihtiyarken zevk ile dönebilmek kaça bilmek onun için kalkıyor kalem birde 70 ine gelen adamın yaptığı bir şeyin hasabını istemekten ben utanırım diyor Allah onun iin kalkıyor kalem ama 70 lik adam utanıyormu onu bilmem ben Ondan utanırım diyor 7 sinde neyse 70de odur derler yaa... amiyane tabirler en düşünüp taşınmaklı şekilde yapılan tariflerden daha iyidir daha mükemmeldir daha iyi anlatır... ben anlatabildim mi anlatabildimse artık soru sormaman lazım ben iç alem önemli diyor... |
||
|
||
| evet,anlamamışın ..neyse,boşver.. | ||
|
||
| sende biraz şaşırıyorsun ama... bak dedim ki her insan kendisine bir ömür biçer... anlatabildim mi.. hesab yapar hesap doğrumudur yanlışmıdır onu anlatıyoruz şimdi anladım... ve anlatmışımda cevap : mümkündür ama çok zordur... |
||
|
||
![]() tesekkür .. |
||
|
||
| : ) bir şey değil reis | ||
|
||
bugün büük bi taksim günü beni bekliyyyy
|
||
|
||
| otobüs aşırı kalabalık olduğu için elimi cebime atıp da arkadaşımı arayamıyorum. halbuki yolda haber verecektim. dışarda hava oldukça serin ama nefes alamıyorum insanlar arasında. taksimde iner inmez arkadaşımı arıyorum. -benim oraya gelmem en az 1 saat alır.. ee iyi atarım ben de kendimi insanların arasına. yürürüm istiklal boyunca. galatasaray lisesi önünde bir kalabalık, bülent arınç dikkatmi çekiyor bir an.. kısa sürüyor merakım. kafamı çeviriyorum. artık merak da etmez oldum kalabalıklar neden toplanmış diye. nasılsa önemli önemsiz herşeyde bi kalabalık oluşturuyor insanlar..duymak istemiyorum bağrışmalarını, hızla ters istikamete dönüyorum. vitrinlere alıcı olmayan gözlerle bakıyorum. satış elemanlarıyla muhatap olmamak için girmiyorum ve atıyorum kendimi 40 dk. boyunca sigara kahve içeceğim bi cafeye. ama taksim gürültüsü orada da peşimde.. |
||
|
||
klasık taksim muhabbetleri hep aynı insanlar aynı dertler .. aynı cümleler... aynı kurgular...hem zaten hayat çok boktan...
|
||