|
||
| Sevgili Asitik,bu yazıyı okuyunca nedense aklıma gelenler arasında sen de vardın:) Geç kalmak. Bazı insanlar bazen bazı şeylere geç kalırlar. Geç kalmak bir şeyleri kaçırmaktır veya en son anda canhıraş bir şekilde yakalamaktır. Sonuç oldukça farklı olsa da ikisi de geç kalmaktır. En son anda yakalamak da aslında bazı şeyleri kaçırmaktır. Sonuç olarak bu ikisi arasındaki fark, yakalamak ve yakalamamak gibi çok farklı gibi görünse de yakalanamayan bazı şeyler her iki eylemde de aynıdır. Bazı babalar çocuklarına geç kalırlar. Hiç yakalayamazlar veya son anda yakalar gibi olurlar ama her iki durumda da çocukları ile aralarındaki mesafe asla kapanmaz, gittikçe açılır ve birbirlerinden gittikçe uzaklaşırlar. Belki de sonsuza kadar. Burada geç kalmak eylemi herhalükârda yetişememektir. Son anda yetişmek için depara kalkanlar bile yaklaştıkça uzaklaştıklarını anlayacaklardır. Dediğim gibi bazı babalar çocuklarına geç kalırlar. Oysa hiç de geç kalmayanlar, çocuklarıyla hep birlikte adım atarak kâh onların peşinden koşarak kâh hızlı adımlarla yürüyerek ama hep onların yanında olarak, çocuğunu göz mesafesinden hiç ayırmayan babalar da vardır, ki bunlara çoğu kere babişko denir. Hep en kısa mesafede olduklarından kulaklarına fısıldanır bu söz. Kısa mesafedeki babalardır babişkolar. Aslında bu her iki grupta da babalık serüveni benzer şekilde, benzer bir istasyondan binerek başlamıştır. Bundan sonra yollar hep farklı, duraklar değişik dönemeçler başka olsa da aslında hemen her yol karmaşıktır. Herkesin bir başka karmaşıklıktaki yolunun üzerinde benzer işaret levhaları vardır. Bazen geri dönülemez bazen engebe var veya dikkat, bazen de hız levhaları. Yol bazen puslu bazen aydınlık bazen göz kamaştırıcı. İşte benzer istasyondan başlayan bu babalık serüveni çok çeşitli, çok değişik seyir gösterse de genelde iki şekilde devam eder. Bazı babalar yavaşlar veya isteyerek yön değiştirirler, küçük çocuklarını sokaklarda tek başlarına bırakarak. Diğer bir grup da, her ne pahasına olursa olsun çocuğunu veya çocuklarını terk edemez, hep bir çift gözü çocuklarının üzerindedir. Bu yolculukta, hayatın inanılamaz tünellerinden geçerken çocuklarının tek başlarına devam etmesine asla müsaade etmezler. Bu iki ayrı gruba mensup babalar! Yani özde ve sözde babalar! Yolda inebilir, yön değiştirebilir veya onu asla terk etmeden hep onunla beraber gidebilirsiniz. Sonuçta yol devam eder ve çocuğunuz sizinle beraber veya siz olmadan kendine ait bir yol ayırımına kadar gelecektir. İşte o yol ayırımında sizi yanında görürse kocaman bir gülümseme olacak gözlerinde ve sizin kulağınıza bir kelime fısıldayacak "babişko" diye. Yok eğer kendine ait yol ayırımında sizi yanında görmezse, belki bir an durup arkasına bakacaktır. Ama hep ilerisi görünen bu yolda geride karanlıkta kalan babasının silüetini bile görmekte güçlük çekecek ve dönüp yine yoluna devam edecektir hızlıca. Çocuklarınıza geç kalmayın. Geç olsun güç olmasın diye bir atasözü vardır bu atasözü bu duruma hiç ama hiç uymaz. Geç olursa güç olur hem de çok güç veya hiç olmaz. Onun için eğer kulağınıza birinin babişkom diye fısıldamasını istiyorsanız çocuğunuzun hep yanında yürümelisiniz hep onunla birlikte. Tüm babişkoların babalar günü kutlu olsun. FERİDE CİHAN GÖKTAN |
||
|
||
| ne güzel anlatmış, ama bazen mesafeyi artıran babalar değil, çocuklardır . . Alıntı Bazı babalar yavaşlar veya isteyerek yön değiştirirler, küçük çocuklarını sokaklarda tek başlarına bırakarak. Diğer bir grup da, her ne pahasına olursa olsun çocuğunu veya çocuklarını terk edemez, hep bir çift gözü çocuklarının üzerindedir. Bu yolculukta, hayatın inanılamaz tünellerinden geçerken çocuklarının tek başlarına devam etmesine asla müsaade etmezler. bu iki grubun tam ortasında olanlar da vardır. bence onlar daha makbûl..   bir de şey durumu var, kafandaki baba baltalanmışsa, olabilecek, olası, olması gereken durumlarda da fikredemezsiniz . . sevgili gara, çokçok teşekkür ederim, düşüncen hiçe sayılır cinsten değil..
|
||
|
||
| okuduğun için ben teşekkür ederim:) | ||
|
||
| offff of sormayin hic yaa... evde bir kadin olmadan ve nafaka derdiyle falan ugrasmadan cocuk yapmak mumkun degilmi? su gunlerde ciddi ciddi evlat edinmeyi dusunuyorum. guzel yanlari: cocugunuzu secebiliyorsunuz, tek basiniza ve tamamen tek ve sadece sizin olan birsey, kimsenin mudehalesi yada disiplini bozmasi soz konusu degil. kotu yanlari: O COCUK SIZIN DEGIL! ve millet sizi kisir saniyor. |
||
|
||
| tek basiniza ve tamamen tek ve sadece sizin olan birsey ... sende tek basina ve tamamen tek ve sadece davarsin , yani mööö der gibisin .. sen pazardan domates mi aliyon amon efendi .... sey diye sana derler,cünkü cocuklardan sey diye bahsetmek ( cümle icinde "mal" anlamina gelir bicimde ) ancak tanimlanamayan cisimlere derler,yani sana .... dur ben bi olaya müdahale ediyimde , sana kedi bile vermesinler,yoksa sen onuda,american psycho filminde ki gibi,bankamatige yedirmeye falan ugrasirsin ... 
|
||
|
||
| niye bu kadar delirdigini anlamadim. ben cocuk istedigimi soyledim. evlat edinmeyi dusundugumu soyledim. ama sen bayagi tepki gostermissin. iyi gazladin ama tartismaya girmek istemiyom. boyle iyi bosver. haklisin sen
|
||
|
||
| american psycho filmini izledin dimi ... ? | ||
|
||
ben ızledım ne olacak sımdı 
|
||
|
||
| o zaman kedi mevzuusunu bilirsiniz diye seyettiydim... | ||