Devrimci ve bulundugu yeri hazmedebilmis liderler, genellikle gerici zihniyetlerin daima hakaretine maruz kalir.Hele de bu liderler zumrudu anka misali cok az imkanla, cok isi, halkla beraber basarmislarsa hakaretin yogunlugu daha fazla olur. Cunku varliklari ve arkalarinda biraktiklari izler daima birilerinin tekerine comak sokar.
Halbuki olayin cozumu bellidir. Hakaret yerine, yapin sizde bir devrim yapabiliyorsaniz kanitlayin kendinizi... Olay bu kadar da basit aslinda..
Hangi kesim bunu yapar dersek, her kesim yapabilir ama ulke tarihinde genellikle din bazli dusunceler sonucu hakarete hedef olmustur. Halbuki o dine tapan, ama cok kolay saf degistirebilen satilik insanlar (geneli icermez) baskalarinin piyonu olmaktan oteye gecmemistir nedense.. Bir donem ellerinde Kuran, kislalari basip "Din elden gidiyor" diye feryat figan aglayip ayni ulkenin iki insanini birbirine kirdirmaya calisanlar, birkac beden kopru baslarinda sallandiginda kendilerine gelebilmislerdir.
Aradan gecen onca yila ragmen, baktigimizda hala ayni sahneleri benzer versiyonlarla gormekteyiz. Ilginc olan bu..
|