|
||
| Her başlangıcın bir sonu vardır... Ama iki nokta arasındaki mesafe uzak olduğunda,biz bunu sonsuzluk olarak nitelendiririz... |
||
|
||
| zamanın sonu bırey ıcın olumdur pekı bırey oldukten sonra ne olmustur belkı de baska bır varlık olarak yasamına devem etmektedır bunu bılmemız ımkansız gıbı bırseydır zamanda bır dongudur ve hıc bır sonu yoktur..... |
||
|
||
| sizce sonsuzluk simgesi neden daire şeklinde değil de 8 şeklinde? | ||
|
||
| Mantık: Sonsuzluk —, bir mitolojiye yükseltilen bu yalın ve sevimli kavram, kavramsız bir matematiğin umutsuz olarak savaştığı bu Nitelik, göreci bir fiziğin kafasını karıştıran bu Saltık, — bu yalın kavram da gerçekte salt kendisi ile ilişkili değil, herşeyden yalıtılmış bir analitik uydurma değildir. Sonsuzluk ilişkilidir. Ve böylelikle doğrudan doğruya sonludur. İlişkisi hiç kuşkusuz ilkin en ona yakın olan kavramla, kendi karşıtı ile, sonlunun kavramı iledir. Kavramın sözel ileticisi — SONsuz —, sözcüğün kendisi bir olumsuzlama eki ile bunu anlatır. Ve gerçekte bu ilişkinin kendisi dolaysızca sonsuzun sınırını oluşturur, onu sonluya bağlar. Ama dilsel çözümlemeden daha iyisini yapmalıyız. Sonsuzluk karşıtında kendinde olmaktır. 1) Birşey başka birşey tarafından sınırlandığı için sonludur (başkası=sonluluk); 2) böylece sonsuzluk ilkin başkasının saltık dışlanması olarak görünür; 3) ama bu dışlamanın kendisi sonluluğun kabulünden başka birşey değildir; salt kendinde olan her zaman salt kendisinde kaldığı ve başkasını dışladığı için hiçbir zaman sonsuzluk olamaz (sonsuza uzayan bir çizgi her zaman sonludur); 4) sonsuzluk böylece saltık olarak başkasından kurtulmayı başaramaz; gerçekte, tam tersine, böyle birşeyi yapmamalı, kendi karşıtından kesinlikle vazgeçmemelidir; sonsuzluk zorunlu olarak, mantıksal olarak başkalık kategorisi ister, onsuz yapamaz; 5) ‘başkalık=sınır’ vardır, ve sonsuzluk da varolmalıdır: buna göre, sonsuzluğun gerçek sonsuzluk olması ancak ve ancak birşeyin başkasının eşit ölçüde o birşeyin kendisi olması ile, birşeyin başkasında o denli de kendisinde kalması ile mantıksal, anlaşılır, ve olanaklıdır. Sonsuzluk o denli de sonludur. Bir tümlev işlevinde yayın altındaki alan sonsuz sayıda sonsuz ölçüde küçük diktörtgene bölünür. Bunda gerçek Sonusuzun kendisi önümüzdedir; ve gene de bu sonsuzluğun kendisi sonlu bir alandır. Ya da, örneğin Ö2 ya da 21/2 sonlu sayısının vb. kökü sonsuz bir dizi verir. Bu sonsuzluğun kendisi belirli bir nicelikte sonlanır. Tüm kavramlar karşıtların birliği, ve böylece sonsuzdurlar. Sonsuzluk hiçbir biçimde bir Nicelik değildir; yalın bir nedenle, çünkü her nicelik sonludur. Ideayayinevi.com |
||
|
||
| son"suz" girdap döngü sabit başlanıç son "suz" |
||
|
||
| sonun bittiği yerde ne var örnek: --------------------------- yukarıdaki noktalar sağda bir yerde bitiyor ardından boşluk var bu yazıyı yazmamız için gerekli pencerede sonra monutöre geçiş ve ardından odama ardından apartmanın dışına ardından vs vs vs ...sonu olan şeyin bir devamı yoktur çok basit bir düşünce oluyor,derin düşününce de kantar çekmiyor ,son nerde son bulur ? :wacko: |
||
|
||
| başlangıcın bittiği yere bir bak istersen... | ||
|
||
| başlangıça dönen sonlu çizgi dünya gibi yuvarlak bir olguda mantıklı,böylece başlangıcın bittiği yer tümcesi doğru diyebiliriz ama beyin daima devam eder çizgiyi uzatmaya ,bu sadede basit bir doğrusal örnek bunu her türlkü 3 boyutlu cisimde de düşünebiliriz ,ve evrene geçişte ise sona ulaşmak yada bitişin sonu olgusu kafa karıştırmaya devam eder,basit düşünmene birşey demiyorum ,sen zaten demiştin ben derin düşüncelerde boğulmak istemiyorum diye daha önceki yazılarında..ondan saygı duyuyorum ..eyvallah ... | ||
|
||
| Sonsuzluk sadece yaratan yaratıcımıza mahsus olan bir şeydir. | ||
|
||
| sen bu sonsuz bos dusunceyle..sonsuza dek yaraticini ararsin. | ||
|
||
| değişim ara durumların yok olup yerine bir başkasının hayata geçmesi demektir. her şey değişmesi sahip olduğu ara durumların sonluluğu ile mümkün olabiliyor yani. mesela insanlık değişim gösteriyorsa insanlığı yaşatan ara durum olan insanların doğmaları ve ölmeleri ile oluyor bu. bu durumda ara durumlar doğup öldüğü sürece de ana gövde yaşamını sürdürür. ancak ara durumlar bütünü zamanla öyle bir başkalaşıma sokabilir ki bu durum da ana gövde de tıpkı alt birimleri gibi sonlanmış olur. o da yerini başka bir bütünün bir parçası olarak başka bir birime terkeder. bu şekilde tüm alt kümelerin en tepesinde bir 'tek' e ulaşabilir ki belki buna tanrı deniyordur. peki bu tanrı nasıl bir tanrı olur ? |
||
|
||
| süper tanrı olur | ||
|
||
| o zaman sonsuzlukta yoktur çünkü biz kıyametten sonra yaşamayacağız sonsuzluğu nasıl bilelim | ||
|
||
| hep sayılabilir sonsuzluktan bahsedilmiş, sayılamayan da düşünülebilir aslında mesela sayı doğrusunda 0 ile 1 noktaları arasında sonsuz sayıda nokta (sayı) olması gibi |
||
|
||
| ikisi de erkek değil mi ? bi de hikayeye göre zaten kız için değil miydi kavga 
|
||