|
||
| Ölume alisilabilinir mi? (bunu kendi veya yakininizin ölumu olarak alabilirsiniz) | ||
|
||
| Ölümü tarifinde yumuşatmaksızın hayatla yüzleşebilen insanın ya duyuları uyuşmuş bir şekilde hayata kapanmıştır,ya da gerçekten zihni arı bir netlikte ölümle yaşam arasındaki belki aleyhine ilişkiyi onaylayacak ,anlayacak kadar -zorlanmıştır,yani ölüme alışmak genel ve kolay yöntemdir,dolayısıyla geçerlidir,diğer bütün yöntemler zorlu bir yapılanmayı şart koşar. | ||
|
||
| Ölümün basitliği "yok"luğun yakınında olmasından kaynaklanır. Ölüm giden için olduğundan daha zordur kalan için. Yaşamımızın heryerinde yardımımıza koşan ve herşeyi kolaylaştırmanın en güvenilir yolu olan "alışmak" olgusu buradada kurtarıyor bizi. Ölüme, ölene alışılır ama en kötü düşünce arada bir akla gelen "bir daha gidenle konuşamayacak, ona dokunamayacak, onu göremeyecek olma" dır. Bunuda bir noktadan sonra kabulleniyor artık gidene alışan, gidenlerin arkasından bakmak konusunda kaşar olmuş beynimiz... | ||
|
||
| Sunu anlamis ve dogru anlamis olabilirmiyim..Kendi ölumunu istemek(Yakininin ölumune karsi) Bencilligin en Durust sadikligi! | ||
|
||
| İçinde sevgiyi barındırdığı için kesinlikle bencil ve yine aynı nedenle kesinlikle sadık... | ||
|
||
| Ölüm başkası için istenemeyecek kadar özeldir-hallerin en özeli-,arada başkasından sana dönen bir bencillikte olsa,ölüm bence direkt kendin için istenir ,başka türlü hiç bir şekilde istenen ölümün esas anlamında değildir. | ||