|
||
| Hayatımızı güçler belirliyor ve bu güç merkezleri de birbirleri ile mücade ediyorlar. En basit futbol karşılaşmalarından tutun da süper güçlerin askeri rekabetine kadar herşey aslında güç yarışı. Çocuklar bile "baaak benim legom vaarrr" şeklinde bu güç yarışına katılırlar. başka bir örnek olarak da bizler, tartışmalarımızda sen bu işi anlamazsın. şölesin bölesin diyerek bilgiden gelen gücümüzle karşı tarafı ezerek bir güç yarışının figüranı oluruz. Bazen de yenemediğimiz rakibi gücün farklı türevlerini kullanarak alt etmeye çalışırız. mücadele zeminini bizim üstün olduğumuz alana getirmeye çalışırız. .. güç yarışları gerçekten gerekli midir ? egolarımız mı bunu tetikler ? güç yarışının yaratan taraflar kendilerine ve diğerlerine ne derece zarar verirler ? güç yarışından kendimizi alıkoyabilir miyiz ? |
||
|
||
Ben onlarla guc yarisina girdigimi dusunen insanlara tahammul edemiyorum- o an icin tabii- cunku yapmam oyle birsey, bildigim birsey varsa soylerim. "aha bak ben biliorum sen bilmiosun ben daha gucluyum nihahahah" seklinde olmasa da. Kısacasi sidik yaristirmadigim halde sidik yaristirdigimin iddia edilmesi beni huzursuz eder, zarar verir. Ben yapamiyorum, ornek: Daha onceden fotografcilik ile ilgili bilgim oldugu (anladim ki bilgi bile degillermis:P) icin bu donem aldıgım temel fotografcilik dersinde insanlar gelip bana bir seyler soruyorlar, evet cevap veriyorum ama içimde hep "yaw yanlis mi soledim ki" cumlesi dolanip duruyor, diyemiyorum ki soranlara"ulan bunu da bilmiosan yuh sana"  denir tabii cok basittir demek ama diyemem  |
||
|
||
| güç yarışına girdikçe kendi yöntem özgürlüğümüzü kaybederiz. yolumuz sapar. salak güç yarışlarına girmenin hiç alemi yok. |
||
|
||
| Güç yarışı ya da diğer bir ifadeyle rekabet; heran içinde olmaya zorlandığımız, bundan kurtulmak istediğimizde birşeylerden kaçtığımız için suçlandığımız, kendimizi onun ortasına bıraktığımızda amaçlarımızdan saptığımız ve sonuçta sinsi bir yönlendirme aracı olduğu için gerçekten istediğimiz şeyi asla elde edemediğimiz tiksinç kavramlardan biri.... :angry: | ||
|
||
| bir nevi sidik yarışı; gereksiz, anlamsız. rekabetin tamamını anlamsız saymam, mücadele neşe de verebilir. ama sonuçta maddi tatmin olmamalı, veya başına gelecek kötü bir şey olmamalı. en basit bir oyunda bile bilmeyenle oynamak zevk vermez. ama yarışa kaptırıp zevki kaybetmemek lazım |
||
|
||
| dogayi kim reddebilir ki?? yasamin temel unsurlari guclulerin gucsuzleri yok etmesi ustune kurulmamis mi? istesekte istemesekte zaman zaman cesitli provakasyonlara gelip hepimiz guc gosterisine girmiyormuyuz? | ||
|
||
| Ne yazık ki bu doğru,yenilmekten korkarız hem de çok feci korkarız,oysa defalarca da yeniliriz,hiç bir yenilgide ölmeyiz ama gene de korkarız.Rekabetten korkmayanlar değil ve rekabetleri kazananlar da değil,yenilmekten korkmayanlar yenilmezdirler.Yenilemiyecekleri içinde rekabet kuyusuna hele dirençsizce hiç düşmezler. | ||
|
||
| Ben hepinizden zekiyim..cunku cikolatayi emerek yiyorum.siz ne emiyorsunuz? Gucunuzumu? |
||