|
||
| aşkı aşk yapan ACISIDIR...... | ||
|
||
| aşkı bilmeden önce aşka dair bu tarz bir acı olabileceğini hiç düşünmemiştim...ama sonra; .sevgilim ve ben..farkettik ki...birbirimize aktıkça büyüyen devleşen bir başka boyuta kayıyoruz..ilahi garip bir yer orası ...ayak bastığınız andan itibaren size tarifsiz bir ruh halinin gölgesi değiyor ve artık olağan yaşamınızda olan hiç bir şey size yetmiyor...ve sevgiliyle aranızda görünmez bir bağ yaratıryor.sanki annesinden beslenen cenin gibi...gittiği her yerde onu hissediyorsun...o da seni duyuyor ve hatta cevap veriyor...orada olmakla burada olmak arasındaki fark da sözünü ettiğim acıyı yaratıyor...çünkü ne zaman dönsek hayat rüzgarını yüzümüze daha bir sert üflüyor. oysa yaşanabilecek alan burası..burada kalmak zorundayız.. orada kalırsak ölürüz... tuhaf...ve acı verici..ve muhteşem... belki de iki şizofrenin aşkıdır bizimkisi o yüzden böyle kendine özgü de acıları vardır kimbilir...  ve belki bir gün geri dönmemeyi seçeriz....kim bilir  |
||
|
||
| aşk mı ? hangi aşk? ha şu aşk... rahmetli iyi adamdı... |
||
|
||
| ''..aşka inanmak büyük bir aptallık olur, inanmamak daha büyük bir aptallık değilse eğer..'' bunu lisedeki edebiyat hocamız söylemişti, kimin söylediğini de söylemişti amma unuttum. yamulmuyorsam bir fransız idi. diyeceğim o ki; aşk, aşkına kavuşamamışsan acıyı eşantiyon veriyorlar. ama aşkınızla birlikteyseniz de gidin alın mutluluk ikramiyenizi yazarın uktesi: eşantiyon ne arkadaş? insan hediye felan der bari..iştee buu daa tv nizin yanında verilen eşantiyonunuz!: tatataam anten! acılar eşantiyon, mutluluklar ise büyük ikramiye yada piyango filan mı yani? |
||
|
||
| olması gereken şeylerın adını iyilik yapmak koymuslar demiş biri.. olması gereken şeyi eşantiyon diye vermişler  pöf bana.. |
||
|
||
| vala acıyı eşantiyon veriyorlarsa hemen alayım... zira eşantiyonlar -ne olduğu önemli değil- mutlu ediyor di mi? evet evet, eşantiyonlarla değil mutlu olan, yaşayanlar var bee... acım benim "her yangına, her ataşa koz eyledi dert beni bu dağlara, bu yollara toz eyledi aşk beni ben yanarım aşk için ben yanarım gül için bu ateş sönmesin diye ben yanarım kim için ben yanarım sen için bari sen yanma diye" |
||
|
||
| o zaman eşantıyonların eşantıyonları mutluluk |
||
|
||
| rahmetli zengin adamdı ya, parası çok olduğu için, yanında bir takım eşantiyonlar veriyordu... iyi veya kötü... (ne olursa olsun bedava sirke baldan tatlıdır) çok şükür öldü de kurtuldum ondan.... onu öldürmek herhalde, insanın kendine yaptığı en büyük iyilik olsa gerek.... |
||
|
||
| aşk bir boktur ye ye kudur lafı bu soruyu gayet iyi açıklıyor |
||
|
||
| aşk bir vişne, iç iç kişne... (buda onun farklı bir versionu gılgameş) |
||
|
||
Alıntı sahibi: Ruler of the Ruins link=topic=15050.msg359973#msg359973 [/quote date=1200846395]
"güneşli havalarda mecazi aşka inandık" biz -- > "majörler tükendi diye, minörlere yolculuk" ettik İşte biz var birde şarkılar, acı kimden peydahlanmış ? |
||
|
||
| acının adı ayrılıksa, Zeki Müren şiiriyle katkıda bulunmak isterim "gözümden öpme, ayrılıktır" derdin. öpmedim ayrılmadık mı? uğursuz diye firuze yüzüğünüdenize attın; mavi taş deniz kızında kolye, sen!! beni sattın. yeni ay görünce yüzüne bakardım; göz bebeklerimde sen vardın. leyleği havada görmek için seninle yeryüzünü unuturdum. hasret kurşunu ile dün dört karga vurdum... güvey duvağı görmezmiş düğünden evvel, şimdi ellerin bile bana el. evliya bahçesinde nar ağacı; dalına gönlümden çile bağladım eski nemli dualarıma ağladım. helva dağıttım öksüzlere kandillerde. sen ordasın ben yaban illerde. "gözümden öpme, ayrılıktır" derdin. öpmedim. ayrılmadık mı? |
||
|
||
| her şeref yapma, her saadet piç; herşeyin ibtidası, ahiri hiç derler.. ve giderler.. |
||
|
||
| Pavese der ki, İnsan kendini bir kadına duyduğu aşk yüzünden öldürmez.Aşk bizi tüm çıplaklığımız, sefilliğimiz, düşkunlüğümüz ve hiçliğimizle açığa vurduğu için öldürür. |
||
|
||
| E tabi, her yanılsamanın uyanması sarsıcı olur. |
||