|
||
| üstüne aşıkların özenerek kalpler çizdiği, boyası aşınmış bankta oturuyordu. gittikçe şiddetlenmiş olan deniz hışımla savurduğu dalgalarla karşılık veriyor ve o yakasını kaldırmış, elleri ceplerinde uzaklara bakıyor, düşünüyordu. doğanın kavgası onu kendinden uzaklaştıramamış, daha bir iç karanlığına gömülmüştü. yaşadıklarını çözemiyordu, neden’leri hep yanıtsız kalıyordu. bir kendini suçluyor, bir aklıyordu. bazen de suç yok, suçlu yok diyordu, her şey kendiliğinden oluyor. aslında o da biliyordu gerçeği; kendi seçimiydi bu yaşam, akışına müdahaleler olsa da... insan umutla yapar seçimlerini ama yaşadıkça çıkar sonuçları ve katlanılır bunlara. neden yaşanılası değil de katlanılası sonuçlar? bekledikleri mi fazlaydı? beklentiler... onlar olmasaydı umut olur muydu, adımlar atılır mıydı yarınlara? beklentisiz yaşanabilir miydi? ne çok şey düşünülerek çıkılmıştı yola. azar azar dökülmüştü parmaklarının arasından bekledikleri, umutları. elleriyle birlikte içi de boşalmıştı. bir boşluk kalmıştı sadece geriye... bir hiçlik... umutları kırıldıkça gerilemişti... adım adım... bir adım gerileyerek yaşamıştı hep iç dünyasında... omuzları giderek düşüyordu... şimdi köşeye sıkışmış hissediyordu kendini... artık tükenmişti her şey, verecek alacak kalmamıştı... bitmişti... bacaklarına sürtünen ılık bir yumuşaklıkla kendine geldi. bir sokak köpeğiydi dostluğunu sunan. köpeği sevecenlikle okşarken o boşlukta bir kıpırdanış sezdi, denize baktı, sanki öfkesi azalmıştı ve martılarla oynaşıyordu bu kez... kalktı, derin bir soluk aldı, yanaklarından akan gözyaşlarını sildi elinin tersiyle. minnetle baktı köpeğe. yaşamak güzel şey dedi usta şairi anımsayarak, yine de güzel yaşamak... |
||
|
||
| Caresizligin, Umutsuzlugu... Okuyunca, nedense kafamda olusanlar; kocasindan (hic hakketmemesine ragmen) dayak yiyen bir kadinin uskudar sahilinde oturmasi ve dusunmesi.... idi. Guzel bir yazi. |
||
|
||
| teşekkürler hamlet. | ||
|
||
| yazının gelişimini çok beğendim ben de.. dalgalarla iç dünyasına paralellik kurması sonra dalgaların gidip gelmesine benzer şekilde kendini suçlamaların bir gidip gelmesi..ardından beklentilerin hayat denizinden boğulması, sonra hayatın dalgalarını görüp beklentisiz saf bir doyuma ulaşması..deniz gbi kendini bırakması.. çok güzel olmuş eline sağlık..ne eksik ne fazla bşi var.. 
|
||
|
||
| @ data beğenmene sevindim, olumlu eleştirin yüreklendirici. @ kuzeys çok hoşuma gitti yazdıkların, yazıma kattıkların. eline sağlık sevgili kuzeys.
|
||
|
||
| öylesine bir sevdaydı yaşadığı... bakarken duymadığı dalga seslerinin köpüklerinde boğulan ruhunu arındırırdı her seferinde zehirlerinden ve (ben)lerle büyüttüğü bencilliğinden... hayatın uzağındaymış gibi dururdu çoğu zaman, merkezinde cebelleşirken ve bilirken birçok kemikleşmişliği değiştiremiyeceğini öylesine yaşadığını düşünürdü ve fakat öylesine ölünemiyeceğini de çok iyi bilirken... aşk onun evinin bahçesini henüz talan etmemişken düşünürdü tüm bunları, derinden fakat aynı zamanda öylesineee işte... birgün, aniden olmadı hiç birşey!!! yavaş yavaş, hatta çok yavaşşş, sessiz fakat bilinçsiz değil(?) vurdu yüreğinin tam orta yerinden!!! bilge ve parlak bir gözün gölgesinde saklandı ne eksik ne fazla tastamam yedi sene...üşümedi hiç, ısıttı içini daima bu gölgelikte ve insana güveni öğretti ona yaşadığı öylesine bu sevda... dostluktaki en güçlü duygunun vefa olduğunu, sırrın bir insanla paylaşıldığında sır olmaktan çıkmayacağını, bir insana güvenebilmenin en değerli armağan olduğunu, sohbetin en koyusunda yüzlerin ve gönüllerin nasılda ağardığını, en sıradan hallerinde bile kişinin nasıl da özelleştiğini, göründüğün gibi olmaya gerek duymadan ve olduğun gibi görünmeye çabalamadan, olduğun halini yakalayabilen bir yürekle karşılaşmanın huzurunu, işte bu öylesine SeVdAda yaşadımmm... |
||
|
||
| sevgili arkadaşımın yüreğinden akıp gelenler de kendisi gibi güzel, eline ve yüreğine sağlık güneşinkızı...
|
||
|
||
| teşekkürler AsYacım...senin yazdıklarının yanında bunlar ne ki?... seni seviyorum GöNLü YüCe İNS@N...sevgili AsYa
|
||
|
||
| sevgili güneşin kızı daha önce yazdığınız yazılarınızdan birini tgrtnin yürüyen merdivenler adlı şiir ve deneme içerikli radyo programı vardı. Zehra birsen yamak ablamdan duymuşum gibi geldi, katılıyor musunuz bu programa? |
||
|
||
| hayır sevgili Tigris katılmıyorum | ||
|
||
| karıştırdım o zaman.. kaleminize sağlık.. |
||
|
||
| teşekkürler sevgili Tigris, senin de o güzel içtenliğine sağlık
|
||
|
||
teşekkürler AsYacım...senin yazdıklarının yanında bunlar ne ki?... seni seviyorum GöNLü YüCe İNS@N...sevgili AsYa Sözlerin beni eziyor güneşinkızı, sağolasın... İlettiğin sevgiyi ise yüreğimde büyütüyorum... |
||
|
||
| başta konuştum ölesine gördüm,hayata takılıyordun ölesine ama sevdim seni bölesine.. |
||
|
||
| aynadan bakar olmuş gölgesine, kendinden korkar, önünü göremez olmuş, söyle deli kız sana ne olmuş? mutluyken hüzne boğulmuşsun böylesine... bende yazdım işte öylesine.. fazlası yoktur, haktır hepsi senin gibisine.. |
||