|
||
| Albert Camus'ün "Doğrular"ında değinilen; 1905 Rus Devriminde, bombayı Çarın yeğenleri iki küçük çocuk faytonda olduğu için atmayan devrimcinin düşüncesi ve tutumu doğru muydu? Yoksa, milyonlarca aç ve yoksul çocuğun yaşadığı koşullar yanında, onların bombalamanın sonucunda öldürülmelerinin hiç bir değeri yok muydu? Amaç için herşey yapılabilir mi? Yapılırsa doğruluğu ne kadardır? |
||
|
||
| O veridgin örnege binlerce daha eklenir dostum... Su var is siyasal acidan bakarsak evet.. Ama tolumsal ahlak acisindan bakarsak hayir! |
||
|
||
| Tas tas ustunde kalmayacak. | ||
|
||
| amaç için herhangibir şeyi yapabilmek? bana amacın değerini yok ediyormuş gibi geliyor. amaca giderken doğru ve yanlış yollar var, değeri veren de bu yollardan doğru olanlarda ilerleyebilmek. | ||
|
||
| en önemli şey insan hayatıdır deyip bunu siyasi emellerimizin gölgesine düşürmek bir bilinç bulanıklığıdır. evet yapılan iş doğruydu. devrim mevrim herşey hikaye. en önemli ve her şeyin onun için olduğu şey hayat. daha ötesi var mı ? |
||
|
||
Alıntı en önemli şey insan hayatıdır deyip bunu siyasi emellerimizin gölgesine düşürmek bir bilinç bulanıklığıdır. herşey eylemeye karar verip de hareket etmeye başladığımızda tekrar üzerine düşünebilmeyle ilgili. devrim isteyen bir insanın ölüm istemiyor oluşu o eylem anında çakışıyorsa evet doğru ve değerli bir hareket. ama kendi ölümüne karşı bir başkasının ölümüne neden olmak-canını kurtarmak için başkasını öldürmek? herşeyin onun için olduğu hayatı söküp almak. bence her durumda öldürmemeyi seçemeyebiliriz. öldürmek yanlış da olsa öldürebiliriz.
evet yapılan iş doğruydu. devrim mevrim herşey hikaye. en önemli ve her şeyin onun için olduğu şey hayat. daha ötesi var mı ? |
||
|
||
| hayır bazı referanslarımız olmalı hareketimizde. o referansalar belirlendikten sonra da asla vazgeçilmemeli. amaca giden yok amacın içeriğinden farklı ise amaca ulaşmak mümkün olmaz. varılan yer yöntemin formatı ne ise aynısı olur. makyevelist yaklaşımlar faşist iktidarlarla son bulur. |
||
|
||
| Bir insanı bir düşünceden soğutmak için o düşüncenin içine şiddeti yerleştirmek yeterlidir. İntikam duygularıyla eylem yaparken bu işlerden hiç anlamayan insanların kafalarını karıştırdıklarını hep unuturlar. Anarşik derdi babam. Anlamını kendisi yüklemişti. Kelimeyi bile değiştirmişti. Peki bu anlamı nasıl yükledi. 'Baba anarşizm devletsiz ideal toplumu yaratmak için kullanılan bir devrim metodudur.' Hayır kimse anlatamaz. Çünkü kan korku verir. Ne için dökülürse dökülsün. |
||
|
||
| Hümanistçe düşünceler bize her zaman doğruya götürür mü? Herşeyin bir bedeli vardır hayatta. Böylesi saf düşünceler çok güzel olmasına rağmen, gerçeği yansıtmıyor. Bugün basit bir eyleme katılsanız bile kafanıza cop ve gaz bombası yağarken, bir toplumsal dönüşümün bu kadar hümanistçe gerçekleşeceğini düşünmek bence naiflik. Söylemek istediğim şu; bazı durumlarda bazı kararlar verilmelidir, ve o kararlar çoğu zaman hoşumuza gitmeyebilir. O çocukları öldürmemekle bir insani görevi yerine getirdiğini söyleyenin durumu, komedi filmlerinde görmeye alışık olduğumuz o sakar kahramanın bir iyilik yapacakken arkasından bin bir felakete yol açmasına benzer. Örneğimizi değerlendirirsek, eylemcinin her iki durumda da davranışı ahlaki ve doğrudur. O bombayı atarak iki çocuğun ölümüne yol açmasına karşın, dünyayı bir pislikten kurtarmıştır ve amaca doğru bir adım daha atılmıştır. Eylemci bu durumda doğru bir davranış sergilemiştir. Diğer taraftan, yok eğer eylemci o bombayı atmazsa, iki masum çocuğun ölümüne yol açmadığı için de davranışı bireysel açıdan herşeye rağmen (siyasi açı da tabii ki) doğru bir davranıştır. bu davranış da aynı derecede ahlaki ve doğrudur. Kısacası bence bu durumda eylemci ne karar verirse yerinde ve doğrudur, seçim onun... |
||
|
||
| Babam önemli değil yani. Oysa onuda aranızda görmek isterdim. | ||
|
||
| bence böyle bi durumda bir eylemciyi diğerinden ayıran nitelikler de çok önemli. nasıl bir altyapı bir eylemciyi iki çocuğun hayatının feda edilebileceğine karar verdirir? ve nasıl bie altyapı eylemciyi tüm inanmışlığı ve adanmışlığıyla eylem noktasına kadar getirdikten sonra iki çocuğun hayatını gözeterek yolundan döndürür? iki eylemciyi birbirinden ayıran bu noktada sadece kişilikleri midir? |
||
|
||
| Bir senaryo olabilir. Elinde silahıyla bir adam ve gözü yaşlı iki çocuk. Çocuklardan biri size baba diyebilirmiyin dediğinde eylemci çocuğu vurur. | ||
|
||
Alıntı bence böyle bi durumda bir eylemciyi diğerinden ayıran nitelikler de çok önemli. Bence kişilikleridir, aslında tam bilemiyorum...
nasıl bir altyapı bir eylemciyi iki çocuğun hayatının feda edilebileceğine karar verdirir? ve nasıl bie altyapı eylemciyi tüm inanmışlığı ve adanmışlığıyla eylem noktasına kadar getirdikten sonra iki çocuğun hayatını gözeterek yolundan döndürür? iki eylemciyi birbirinden ayıran bu noktada sadece kişilikleri midir? |
||
|
||
| devrimci bir yola girmişseniz o zaman hümanizm, özgürlük, bireysellik gibi lafları atın ideolojinizden. sonra ne yapıyorsanız yapın. devrimci bir harekette o araba bombalanmalıydı. o devrimci girdiği yolda yapması gerekeni yapacak. bombayı atmadığında iyi bir devrimci olamayacak. |
||
|
||
| amaç gözlerini kör etmişse yapabileceklerinin sınırı yoktur,her insan zaten hayatını anlamlandırma çabasındadır.Bu hangi fikir hangi ideoloji hangi vs olursa olsun eğer gerçekten bu fikre çok kapılmış ve amaç edinmişse yapacaklarının sonu yoktur ,ama yanlış ama doğru dinlemez... |
||