|
||
| Belki de pişmanlık duyarak başlar özgürlük... | ||
|
||
| Belki de ben pismanim ama düzeltemiyorum | ||
|
||
| Pişmanlık en tiksinç ve gereksiz kavramlardan biriyken; peşisıra özgürlüğü getirecekse hoşgelsin... | ||
|
||
Alıntı Belki de pişmanlık duyarak başlar özgürlük... Zannedersem bende eskiden bir kuyunun en sag alt kösesindeki tasdan zemindim PISMAN oldum insan oldum-yine PISMAN oldum tutsak oldum...saygilar azrail cok guzel bir tanim. |
||
|
||
| Pişmanlık kimine göre tiksinç, kimine göre ise son derece yapıcı ve yararlı bir duygudur; şöyle ki, pişmanlık duyarken, insanın bilinç düzeyinin ve karakterinin ne derece oturmuş olduğu önemlidir. Oturaklı bir insanın pişmanlık duyması kadar nefret edilesi ve doğru bir durum yoktur; zira o, kişiliğini oturtmuş (veya oluşturmuş), ve hala pişmanlık duyabilirse, demek ki hala önemli derecede hatalar yapabilir. Pişmanlık duyması, kişiliğinde bazı şeylerin hal istediği gibi olmadığına işarettir ve bundan dolayı da onun bu histen nefret etmesi doğal ve doğru bir duygudur. Diğer taraftan ama, hala toplumsal normların kabuğundan çıkamamış ham bireyin pişmanlık duyması, son derece geliştiricidir kendi açısından... tabii dolaylı olarak geliştiricidir; pişmanlık duydukça bazı hatalarının farkına varır ve bunun üzerine doğru bir tepki mekanizması oluşturursa, bu, onun "kurtuluşu" olabilir... ya da "kurtuluşa" giden yola bir ışık olabilir. Pişmanlık duydukça sorgular, ve sorguladıkça da kendinde bazı değişikliklere başvurabilir (cesareti kendinde bulabilirse elbette)... |
||
|
||
| İnsan hata yapar. Her hata için milyonlarca bahane üretmek mümkünken bunların geri adım atmanın ve boş tesellinin dışında hiçbir anlamı yoktur. Hatalar affedilmez; kabullenilir. Affetmek olanı yoksaymaktır;görmezden gelmektir. Görmezden gelinen bir olgunun hiçbir getirisi olamaz. Önemli olan tek şey "ben yaptım" diyebilmektir. Pişmanlık çoğu zaman içsel bir süreç değil, topluma karşı bir af dilencidir. Yapılanın gerçekten istenmeyen birşey olduğuna dair kanıya varabilmek bu yüzden çok önemlidir. İnsan hata yapar,bunu görür, kabullenir, değişir... "Düşüncelerini değiştirmeyenler ölüler ve aptallardır"... |
||
|
||
| önceden pişman oluyordum bazı yaptıklarımdan birkaç yıldır sadece değerlendiriyorum nedenlerini ve sonuçlarını değerlendirmek tekrar yapmamamı sağlıyor yapılan yapılmıştır değiştirilemiyeceğine göre pişman olmanın anlamı yok |
||
|
||
| pisman olmak icin hata yapmak sart degildir,oyle olaylar cereyan ederki hakli bile olsaniz karsinizdak,ni uzdugunuz icin pismanlik duyabilirsiniz...ayrica pismanlik tamamen icten gelen biseydir,toplumdan af icin degildir,eger bu yuzden ise bu bence tamamen riyakarliktir | ||
|
||
| Ewet bende pişmanım, Çünkü yaşıyorum. | ||
|
||
 ol o zaman,hala sansin devam ediyor 
|
||
|
||
| Ewet düşünmedim, değil Her seferinde aklıma geldiğinde yapmaya çalıştım fakat beklentiler beni bir kez daha çökertti. | ||
|
||
| bugun kotu gunundesin herhalde,sadece seni yumusatmak icin takiliyordum...basindakiler neyse kisa zamanda atlatirsin | ||
|
||
| Ewet dost doğru diyorsun bu gün kendimi bilmeden yazıyorum.Çünkü kafam 999999 bu arada kusura bakma. | ||
|
||
| Hata yapmadığın sürece karşındaki üzüldü diye pişmanlık duymanın hiçbir getirisi yoktur. Çünkü haklı olduğuna inanıyorsun ve aynı olayla birkez daha karşılaşsan aynısını yapacaksın. Bu da bile bile pişman olmak gibi bir kısır döngüye sokar insanı... | ||
|
||
| hayatin tamami getiri goturu hesabiyla yapilirsa yasamin anlami nerde o zaman? hic mi duygularimiz olmayacak?bu kadar materyalist felsefeye karsiyim | ||