|
||
| ..... Gitmek bir ayrılış biçimiyse, kalmak ayrılamamanın trajedisidir. Gitmesi gerektiği halde gidemeyen, kalması gerektiği halde kalamayandan daha değerli değildir. Gerçi, değer sözcüğü sırıtıyor burada. Ne gidememeye, ne kalamamaya değer biçemeyiz kolay kolay. Biçirtmezler adama.! Herkesin kendini demirlediği bir limanı vardır. Bu yüzden, kimi zaman bir dalga serinliği, kimi zaman durgun bir hüzün çöker insanın yüzüne. Yüz yanılmaz. Çünkü yüz, yalan söylemeyi beceremeyen tek bölgesidir vücudun. Vücudun sessiz sitemidir. Açık veren, ama açık verdikçe değerlenen bir şeydir yüz. Şey sözcüğünü, yerine koyacak bir “şey” bulamadığım için kullanmadım burada. Bile bile kullandım. Çünkü yüz, gerçekten de şey’dir. ..... |
||
|
||
| evet haklısın insanın içinden neler geçiyo anlamak çok zor ama yüzü gözleri yani gülşündeki bi mana bile açık verir mutlaka bi yerden açık veriliyor | ||
|
||
| Ben yüzü erken tanıdım. O yüzden şanslı sayıyorum kendimi. Hani yaşlı kadınlar sandığın kapağını kaldırıp da gençliklerinden kalan bohçayı bir kuyumcu titizliğiyle ağır ağır açarlar ya… Benim sandığım yok; eski kitaplarımın kapaklarını açıyorum ruhum ağırlaştıkça. Eski yazılarıma, eski şiirlerime bakıyorum ve nemlenen gözlerimi bir kurşun gibi tıkıştırıyorum namluya. Namlu bir metafor burada; elbette nemli de! İşte böyle bir gecede rastladım ilk şiirlerimden birine. Şiirin adı: Güzel Yüzün Aklımda. Son dizesi de şöyle: “Kavgada ölmüş gibi güzel yüzün aklımda.” O zamanlar kavgada ölenin yüzü güzelleşirdi. Şimdiyse kavgadan kaçanın yüzünün güzelleştiğini iddia ediyor bazı iç ve dış mihraklar. İnanmıyorum. Yine de, her ihtimale karşı inanmışım gibi hırpalıyorum kendimi. Yüz derindir. Derin anlamlar taşır. Haliç’e çekilmiş bir tekne kadar yalnız, teknenin içinde, karanlığa karşı şarap içenler kadar coşkuludur. Kendine hasar vermesini bilendir yüz. Bilen ve beceren. Yani becerikli bir bölgesidir vücudun. Başarılıdır ve başarılı olduğu için de apaçık hasarlıdır. ..... |
||
|
||
| yüz-er gibidir derinde gamzelerle kulaçlar! su yut ama boğulma, sakın! yüz olabildigince, kendince.. |
||
|
||
| ..... Yüz bir imge değil, imgenin altındaki derin anlamdır. Bu yüzden gidenler, geride bıraktıklarının yüzlerini de götürürler yanlarında. Kalanlar, yüzlerden kopamadıkları için kalırlar. Unutmak ancak hafızadaki yüzü silmekle mümkündür. Yüzünü aklından çıkartamadığın kişiyi unutman imkansızdır. İnsan başka yüzleri içinde yaşatan derin bir boşluktur aynı zamanda. Boşluk yalnızca yüzlerle dolar. Yüz vücudun parçası değil, vücut yüzün uzantısıdır. Başka vücutlar sevmek mümkündür tabii. Ama anlamsızdır. Geçicidir. Pahalı bir parfümün kokusu kadar uçucudur. Asıl iş, başka yüzler katabilmektir hayata. Asla unutamayacağın, gözlerinin önünden asla kaybolmayacak başka yüzler… |
||
|
||
| evet yüz derinde, ama ne kadar derinde? yüz bir su birikintisi, yansıtır işte bir "şeyleri" berrak sularda yüz-meli, ve su yutmalı.. boşluğu arı suyla doldurmalı.. akis berrak suda görünür.. |
||
|
||
| ..... Kavgada ölmüş birinin yüzünü görmediyseniz eğer, bu anlattıklarımın hepsi uçar gider. Sabun köpüğünden farkı kalmaz sözcüklerimin. Sözcüklerim çürür. Lime lime dökülür, parçalanır… Hayatınız da parçalanır onlarla birlikte. Ve sözcük değil, hayat önemlidir. Yazık olur açıkçası. İşte bu yüzden, sadece bu yüzden yüzümü seviyorum. Sadece kendiminkini değil, tanıştığım, konuştuğum, ya da karşılıklı oturup uzun uzun sustuğum herkesin yüzünü seviyorum. Şiirini okuduğum, filmini seyrettiğim, şarkısını dinlediğim ya da sokakta karşılaştığım herkesin yüzünü. Kısacası her yüzü, daha da kısacası, “yüz”ü seviyorum. |
||
|
||
| kin kusan,nefret eden yüzleri sevmem,aldatan yüzleri hiç sevmem..doğru,yüzler yalan söylemez,yeter ki okumasını bil..anahtar gözlerdir | ||
|
||
| ölülerevi çok güzel ve dolu yazıyorsun.. | ||
|
||
| Su aktıkça arınır Başka sulara karışır Kavgalarla, ölümlerle çağlanır.. Kan suysa.. Akan su... |
||
|
||
..... Yüz bir imge değil, imgenin altındaki derin anlamdır. Bu yüzden gidenler, geride bıraktıklarının yüzlerini de götürürler yanlarında. Kalanlar, yüzlerden kopamadıkları için kalırlar. Unutmak ancak hafızadaki yüzü silmekle mümkündür. Yüzünü aklından çıkartamadığın kişiyi unutman imkansızdır. İnsan başka yüzleri içinde yaşatan derin bir boşluktur aynı zamanda. Boşluk yalnızca yüzlerle dolar. Yüz vücudun parçası değil, vücut yüzün uzantısıdır. Başka vücutlar sevmek mümkündür tabii. Ama anlamsızdır. Geçicidir. Pahalı bir parfümün kokusu kadar uçucudur. Asıl iş, başka yüzler katabilmektir hayata. Asla unutamayacağın, gözlerinin önünden asla kaybolmayacak başka yüzler… yazı çok güsel,tebrik ederim 
|
||
|
||
| ..... Yüzünü ağır bir yük gibi sırtında taşıyanlarla kanım uyuşmuyor pek. DNA’m denk düşmüyor. Dokum uyuşmuyor. Tenim reddediyor, ruhum kaçıyor onlardan. Yüzün önemini bilmeyenlerden, kendi yüzünün anlamını fark edemeyenlerden iğreniyorum. Ve gidiyorum. Kalacağım yer olmadığı için değil, gideceğim yer olduğu için… Yüzüm özlediği için farklı yüzleri… Ve her yüzün ayrı bir anlamı olduğunu bildiği için, çok iyi bildiğim için bunu; arkama bile bakmadan gidiyorum… Zaten arkaya bakmak, çok eski huyudur bazı çirkin adamların. Arkaya bakmayı beceremeyenlerin, onların yüzünü seviyorum en çok. |
||
|
||
| ah be ölüler evi..ah be dostum..neden? neden o yazılar benim değil demiyorsun? hırsızlık kötü bişey değil mi? ya bırak boş kelimeleri,niçin başkalarının yazılarını kendininmiş gibi lanse ediyorsun? ayıp değil mi yaptığın? |
||
|
||
| ..... duru'luğun ve durgun'luğun duvarıdır 'yüz'..asılıdır tüm zaman fotoğrafları orda, Karıştırma/ırsan ilmek ilmek dokunmuş bir bilinaltı korunur,yüz 'yakın'dır, yaklaştıkça çizgilerine,yanardağ kıvamında tortu bırakır,öfkelidir de,bir parlak hançer yarası ve yar-a-sıdır,hep kendiliğindendr.Yakında duranın akislerini toplar,kacmaz bir siluetin karanlığına.. Donma ve doldurma'dır yüz'leri biraraya,kendi yüz'ünden kacan darası boşluğuna yetmeyen,özneleri anlatır coğrafyasında,kacma ve kacırılma- ma-dır,yorumsuzdur yorumları anlatmada.. Durma! Yaklaş ona,yüz yalan söylemez,anlatmayan, duran, durdukça ağırlanan ağırma'dır,yüz 'yüz'e tekmildir,korunur ve korur,yüz'ü seviyorum Bakma'dır kendi yüz'ünde parcabası çalışan tüm zaman aralıklarına sızmış,kişilerin dünyasına... |
||
|
||
| insan yüzü yalan söylemez demişsiniz. ben buna katılmıyorum. beden dilini iyi bilen insanlar, aktörler kendi yüzlerine görünmez bir maske takıp insanları kandırabilirler. | ||