|
||
| tükeniyoruz...nie? hep vermekten mi kaynaklanıyor? belki de almanın zamanı geldi..bir kitap,bir film..belki bir sevgili..bir çocuk belki..belki de e şıkkı.. |
||
|
||
| hep vermek..bende eskiden bunu düşünürdüm ndimde hep bişeyleri veriyorum o yüzden mutsuzum tükeniyorum..ama bi düşün bakalım sen hiç birşeyler almıyorsun..insan bencildir hiç birşey almadan vermez..buna bakarsanda kısır döngü kimse tükenmemeli ama bazı öncelikler vardır ya ondan dolayı alış-veriş gerçekleşiyor..tükenmeye gelince bu doğa kanunu yaşamın neden bitiyo sanıyorsun..tükeniyorsun...ölüm bazı şeyler tkendipi için var..başka neden göremiyorum.. | ||
|
||
| TÜKENMİYORUM... TÜKENDİĞİNİ DÜŞÜNENLER ÖLÜMDEN KORKANLARDIR...TÜKETMEK ARTIK ZEVK VERMEDİĞİ İÇİN TÜKENDİĞİNİ DÜŞÜNÜRLER...AŞK BAŞIMI DÖNDÜRDÜĞÜNDE TÜKENDİĞİMİ DÜŞÜNDÜM SADECE.HAYAT BİR NOKTADA DÖNÜYORDU YİNE AŞIĞIM AMA BEN DÖNMÜYORUM..TÜKENMİŞMİYİM ..HAYIR!!! KOMİK BİR AŞLIK TÜKENMİYORUM AMA TÜKETTİĞİMİZ KONUSUNDA HEM FİKİRİM JEREN LE.... |
||
|
||
| ne böyle senle ne de sensiz yazık yaşanmıyor çaresiz ne bir arada ne de ayrı olmak imkansız hiç sebebsiz ne hayallerle,ümitlerle mutlu olmaktı dileğimiz, suçlu ne sensin ne de benim şimdi sensizim sende bensiz bir an gelipte küllenince, yüreklerimiz dinlenince, başka sevgilerde teselli bulunca işte biz o gün düşüneceğiz etrafımızı sarıverecek, bir boşluk ki asla bitmeyecek her şey bir anda anlamsız gelecek işte biz o gün tükeneceğiz!! |
||
|
||
| evet bence de sürekli vermek tüketiyor insanı. önceleri severek ve bilerek veriyorsun hatta verdiğni düşünmeden veriyorsun. zamanla verdiklerinin karşıda alışkanlık yarattığını ve daha fazlasını istediğini görünce frene basmak istiyorsun ama geçmiş olsun. ya vermemeyi beceremediğin için tükendiğini hissediyorsun ya da bunu başarsan da yalnız kaldığını farkediyorsun. | ||
|
||
| bide şey var,herkes verdiğini düşünüo..o halde,birilerininde alması gerekmiyo mu? yoksa haksızlık mı yapıyoruz? | ||
|
||
he işte onu dedim ya ben yukarda herkes veriyor tamam da birilerininde bu verileni alması lazım..ee kim alıyor..aslında herkes alıyor da bakma sen çaktırmıyolar..
|
||
|
||
| Sürekli vermek kompleksi, sürekli almak da bağımlı kişilikleri çağrıştırıyor bende. | ||
|
||
| her verilenin bir karşılığı yoktur, bazen verdikçe çoğalır insan, aldıkça azalaır. | ||
|
||
| Tükenelim.. Varın tükenelim, üreTerek tükenirsek pek de zararı olmaz.. Hep vermek bence de tükeTmez.. Mimar Sinan yada Picasso deyip başlamak isTemiyorum.. |
||
|
||
| tukeniyorum, tukenmedikleri icin... bana gore bu bir savastir. en cok kim verecek savasi degil... En Cok Kim Tuketecek Savasi... |
||
|
||
| Her davranış ve bir araya geliş bir alış verişi simgeler. Yaşamın her anında bu durumu yaşasak da genellikle bir duygusal ilişki dışında aklımıza getirmeyiz. Oysa her duygusal ilişkinin de temelinde bir karşılıklılık vardır. Bir ilişki başladığında her iki yan da birbirinden alacaklarını, vereceklerini tartar, düşünür. İlişki devam ettikçe alınanlarla verilenlerin sayısı, miktarı artmaya başlar. Bir süre sonra yanlardan birinin verecek şeyi kalmadığı ve öteki, istemeye devam ettiğinde ilişkinin bittiği anlaşılır. İşin kötü yanı, verecek şeyi kalmayanın tükendiğini, almaya devam eden kişinin de bu durumu fark edememesidir. Sonuçta bir patlama yaşandığında iş işten geçmiş olur genelde. | ||
|
||
| biri tükenirse diğeri başlar aslında..tüketmemek için emek lazım,emek verilen herşey size mükafat olarak geri döner.. | ||
|
||
| Torq'dan alıntı: "Bir süre sonra yanlardan birinin verecek şeyi kalmadığı ve öteki, istemeye devam ettiğinde ilişkinin bittiği anlaşılır. İşin kötü yanı, verecek şeyi kalmayanın tükendiğini, almaya devam eden kişinin de bu durumu fark edememesidir. Sonuçta bir patlama yaşandığında iş işten geçmiş olur genelde." İlişkinin her iki yanı da kendisinin daha çok verici olduğunu düşünüyorsa durum daha da kötü. Çünkü ikisi de tüketen ve tükenen durumunda. Bu nedenle de evlilik kurumu denen bataklığın yanlışlığını savunuyorum. İlşkinin kurumsallaşması başlı başına bir yanlış. Burada ayrıntıya girmeyeceğim nedenlerin yanında iliğe kadar tükenmek ve tüketmek durumunda kalmamak için de evlenilmemeli. Ama evlilik veya uzun soluklu ilişkilerde yine de "iş işten geçmeden" yapılabileceklerin olduğuna inanıyorum. Karşılıklı olarak yürekli ve dürüstçe içimizi açbilirsek, yapıcı eleştirilerle birlikte aynayı kendimize de tutabilirsek kapalı kaldıkça büyüyen sorunları ayıklamış oluruz...... diye düşünüyorum. |
||