|
||
| Özellikle İstanbul'da çok enteresan sokak isimleri var. Belki küçük öyküler çıkar buradan... "olmayan birine bakar gibi bakıyor bu sokak"... |
||
|
||
| Benim mahallemin sokakları, karşılıklı tek ve çift sayma sayılarından oluşuyor.. Anlatacağı tek öykü onlardan kaç tane olduğu.. Belki istanbuldayken dinlemesi daha kolaydır, yaşayanlar daha iyi bilir 
|
||
|
||
| taksim'de alman hastanesine yakın "mücadele çıkmazı" adında bir sokak vardır. billur sokak'tan (çiçek bar'ın sokağı) girdiğiniz zaman sokağın sonuna doğru ince bir geçit vardır. bu geçidin başında "mücadele çıkmazı" levhasını gördüğünüzde kafanızdan bir sürü şey geçer. yaşam mücadelesinde hep yenileceğimizi mi anlatır acep? işin garibi, bu sokak çıkmaz değildir. ince geçit, sıraselviler üzerinde ses sistemleri dükkanları olan pasajın arka kapısına ulaşır, bu kapıdan geçerek pasaj içinden sıraselviler caddesi'ne ulaşılır. çıkan bir sokağa "mücadele çıkmazı" adını vermek, burjuvanın yaratmaya çalıştığı bir yanılsama mıdır, bilinmez
|
||
|
||
| bunun anlamı "mücade edersen çıkılmaz" herhalde.. sokağın çıkışlı olup olmayacağı adamına göre oluyor demek ki  |
||
|
||
| Dr. Cüneyt Kutluol Sokağı; mecburi hizmetini yapmak için gittiği Erzurum'da vefat eden enişteme verilen sokağın ismi... Hikayesi bize özel ama yine de bu kadarını yazmak istedim. Ruhu şad olsun... |
||
|
||
| "salındagel" sokağı... sokağın tek ve en eski tuhafiyesinde çalışan Rıza; lise 2. sınıfta okul hayatına son verdiğinde amcası bulmuştu bu işi... "baban öldü, annen tek başına bu evi geçindiremez, bizim halimizi de görüyorsun işte... " 2 yıl olmuştu, Rıza yoğun olmayan günlerde gökyüzünü izler, cep defterine bir şeyler yazar, derin derin düşünürdü... O güne kadar! O gün Leyla'yı gördü. Leyla sokağa girdi, sanki o gelsin ve bu sokakta salınsın diye vermişlerdi bu sokağa "salındagel" ismini... "nerden çıktın sen" der gibi bakakalmıştı Rıza, nerden çıktın sen? soluğumu kestin, gözlerim kamaştı, nutkum tutuldu... Rıza her gün Leyla'yı düşünüyordu. Leyla alışverişe geldiğinde dükkan sahibinin meraklı sorularına verdiği cevaplardan, mahalleye yeni taşındıklarını, evlenmek üzere olan ablasının çeşitli tuhafiye ihtiyaçları için, arada alışverişe gelip gittiğini öğrenmişti... "Umut musun sen?"... Rıza çaresiz, konuşamaz, anlatamaz içindeki tufanı... günler geçer... Bir sabah, "salındagel" sokağının en geniş duvarında kocaman harflerle " Seni Seviyorum Leyla" yazıyordu Rıza imzasıyla... O günden beri Rıza'yı gören olmadı... |
||
|
||
| arkadaşımla yürüyorduk, "bak" dedi, "bu sokağın adı benim dayımın adıdır." "hadi ya" dedim, "kurtuluş savaşında kahramanlık mı eylemiş?" "yok yav" dedi, "boyacıydı benim dayım, belediye bunları tutmuş, sokak isimlerini yazsınlar diye. hepsini yazmışlar, bir sokak artmış ellerindeki listeden. bizimki de kendi ismini yazmış. sonra da öyle kayda geçmiş işte sokağın adı." bazan sokak isimleri kendi öyküsünü yaratıyor işte. |
||
|
||
| Tenekeciler Sokağın'da her an, ellerini kollarını sallayarak evlerinden çıkıp gidebilecek, arkalarına dönüp bakmayacak kadar hiçbirşeysizler'in öyküleri yazılır; ustura gibi keskin, pamuk şekeri kadar güzel... | ||
|
||
| mücadele çıkmazı sokak..içine aldı götürdü beni adını ilk duyduğumda..yürümek heyecanlı olurdu sonu olmadığını hatırlayınca.. | ||
|
||
| hayattan büyük heyecan duyuyorsunuz demek ki lady, nede olsa hayatta mücadele çıkmazı? | ||
|
||
| emrsin biryer vardır."sanat sokağı".kaldırım taşlarında bile sanatın izleri var gibi hissedersiniz. sonra "enteller sokağı" vardır.saçı uzun herkes ordadır tabii benim sokağım daha doğrusu sokak değil "balık pazarı" vardır.kimilerine göre iğrenç koakr burası ama tarih yaşar orda.yahudilerin , hristiyanların , eski tüccarların develerle gelip gittiği bir ticaret merkeziymiş eskiden.altınlar neyim olduğu söylenir arasıra.hatta bir keresinde bulmuşlar. mersin'de nefes alıan bielcek yerlerdir buraları.(öyküsü size kalmış,herkese ayrı öykü yazdırmak gibi bir kabiliyetleri vardır.) |
||
|
||
| "Hoşgörü Çıkmazı" yüzümde engelleyemediğim bir gülümsemeye neden oldu. Bu çıkmaz Sarıyer taraflarında.. Hoşgörü çıkmaz bir yola savurabilir bizi, altında boşvermişlikle karışık bir memnuniyet hali yoksa eğer. "Son Sokak" bu sokak Ankara Necativey taraflarında, dolmuşların ve arabaların vızır vızır geçtiği bir yerde, bir kerede farketmesi çok zor bir muhite açılıyor, sokakta zaten pek farkedilebilir değil.. Açıldığı yol 3 katlı, kırık dökük emekli evleriyle bezeli ve nispeten ağaçlık, gürültünün yanıbaşında sessizliğe açılan bir kapı sanki.. Numaralara indirgenen sokak isimlerinin yanında birileri bir şeyler de anlatmak istemiş sanki.. |
||
|
||
| Valla medeniyet yol demek aslında, yol güzel yerlere ulaşımı kolaylaştırıyorsa, şehir hiçte fena bir fikir değildir
|
||
|
||
| Ee ben istanbula kağnıyla mı gitseydim be başkan?
|
||