Bağırıyor şehir uyanmış uykudan. Sarmış dört biryanı zulmet-i zalimin. Ses veren yok mu uykudaki insanlar? Korku sinmiş geceye aydınlıktan. Zaman durmuş sanki savaşın ortasında. Geçsin zaman bitsin zulum diyen yüreklerde. Yaşananlar unutulmaz izi kalır kapanmaz. Yanan yürekler sessiz ağlar sesi duyulmaz. Kanayan çocuk kalbinde gülmeyi özledi bakışlar. Silahlara vurdular kendilerini cihad da buluştular. Herbirinin dilinde yemin var şimdi. Zulüm perdesi insin diye savaştılar. Barış perdelenmiş tüm dünyanın gözlerine. Zevk peşinde koşan kararmış kalplerde. Zulmü umursamaz herbiri vurdumduymaz. Ölüm soğuk gelmez canından olmayınca. Vaad edilen topraklarmış amaçları. Bunun için tanımazmış beşikteki çocuğu. Gözü açık gidenler kalmaz yanlarına. Akar yüreklere bağrı yanık dualar zulüm, beşikteki çocuğa kıyanlarda zulüm, dünyanın gözlerine barış perdelemeye çalışanlarda zulüm, bizim aramızda ses çıkaramamakta zulüm, kahraman ABD askerleri diye yüreklere barış salmaya çalışanlarda.
                                                                             Saime Kevser

   Haykırmak istiyorum