Şimdi ortalama bir insan ömrünü zihninizden geçirin. Bir ömür çizelgesi olışturun kafanızda. Bu çizelgenin 0-25 yaş arasında ekonomik olarak ""bağımlı" olduğumuz bir dönem var (genel olarak) sonra altın yıllarımız geliyor; 25-55 yaş arası, bu dönemde artık "bağımsısız" diyebiliriz. Yani artık bir şekilde para kazanacak donanıma sahip olmuşuzdur. Buraya kadar bir sıkıntı yok. Ama beni endişelendiren şu, belki de hayatımda en çok paraya ihtiyacım olacağı 55 yaş sonrasında -artan sağlık ihtiyaçaları, çoluk-çocuğun evlendirilmesi falan işte- acaba birilerine "bağımlı" mı olacağım yoksa "bağımsız" mı? Ne kadar yüksek maaşla çalışırsanız çalışın bu yıllarda adınız "emekli" oluyor sadece ve birden attan inip eşeğe binmiş gibi oluyorsunuz. Bence bu yılların rahatlığı için bir kurum yada kişiyi zengin etmek yerine sadece kendimiz için çalışmamız lazım. Sürekli akan bir gelir olmalı, belki de çocuklarımıza kadar akacak...
(Ay ne de güzel hayal kurdum akşam akşam) 
|