|
||
Güldü. Yalnızdı her şekilde yalnız. Bir türlü kabullenemiyordu. Bu yüzden delirdi. Açıklamaya çalıştı. Tek dostuna,kendine hep açıklamaya çalışırdı. Nedenleri bilmek isterdi. Neden delirdiğini, neden her yeri saran kurtulmanın imkansız olduğu bu atmosferde nefes almak zorunda olduğunu. İnatla açıkladı dostuna. İnat... tek yaşama enerjisi |
||
|
||
| Acaba bu mudur ki felsefe...Bütün varsayılan değerleri arasından hayatın özgün formatına ulaşıp ,sözün kesildiği yerlerde biriken gölgeleri anlamayla doldurmak ... | ||
|
||
| Çapımı küçültüp, sıkışıp, daralıp Sonunda bir nokta oluyorum; Tıpkı noktanında "son" demek olduğu gibi.... |
||
|
||
| çok hoşuma gitti yine noir. tebrikler. | ||
|
||
| konsantre ürünler,meyva suyu nektarları, konsante dusunceler ve suclar, konsantre kutusunda ki sıkışmış hayatlar, hepsi ve hicbiri, ne fark var ki?... |
||
|
||
| ..bazı yüzler çok fazla kar tutar... | ||
|
||
| Karanligim sen parcalamasin Butun taneceikler dusecek elbet,sunu bil ki karnina saplanan benim oglum fakat akan kani tanimiyorum. |
||
|
||
| Çöl gecesinin en soğuk ve sessiz ve kokusuz anı... Çöl sonsuzluğun yeryüzüne indirgenmiş hali... Ve sarının en eski, en yıpranmış şeklinin simgesi. Eğri büğrü düşüncelerin yatışmasıyla oluşan şey "çöl"müş gibi... Zihindekiler sararırmı? Düşünceler sonsuzluğa ulaşırmı kuma karışıp...? |
||
|
||
| Dagdan yuvarlanan bos bir kovandim Istemiyorum ölmeyi-ökdurmeyi Fabrikada islenen bir kovandim istemiyorum cocuk kalbinde yasamayi....... |
||
|
||
| Bir orman kurulur tam da yola çıkılacak yere.Kaybettirici ve hırçın koyu kızıl bir orman,tıpkı kan rengi.Sıkı sıkı kenetlenmiş ölü ağaçların gövdesinden yolcunun böğrüne geridönüşün emriyle yükselen yapraksız bir orman. Dönmek düşünülmez hiç ,zaten bir kent hem de koyu kızıl bir suyla yakılmış bir kent yayıldığı sessizlikten yolu ileri doğru kötü bir sırıtışla sıkıştırır,tıpkı kan rengi. Adam ; içbükücü kırık soylu bir enlemle, gerideki yıkık kente saati denk düşürücü bir boylamın , rotası puslu bir yolda uyumsuz keşişmesinde delilik olan bir uzamdır. Yol soracaktır,kent yüklenecektir,orman zorlayacaktır ,adam yorgundur. |
||
|
||
| Yazmiyorum artik sizin kadar guzel sözcukleri susleyemiyorum dunyada Yazmiyacagim artik Sizin kadar guzel kelimelerle oynayamiyorum. |
||
|
||
| Kaldım. Çakılıp kaldım. Zamana, mekana lanetler yağdırarak, Yapılabilecekler toplamını tüketerek, Olasılıkları beynimin ateşinde eriterek, Acizliğimi tüm çıplaklığıyla görerek, Kalakaldım. Sen gittin, ben kaldım... |
||
|
||
| Birbirimizin sessizliğini dinleyerek otururduk. Anlatsana dediğinde biri, diğeri anlatıyorum ya derdi. | ||
|
||
| Şimdi saklandığın her yerde senin için olan şey geliyor. Kötü yazıyor kalem bunu bile bile yazıyor çünkü sözcüğün ketum olduğu ve inatla sustuğu gerçek.İnsanların olmadığı ,her şeyin bir duvara iliştirilmiş bir gün batımı hayali olduğu,belki. Seyret! Şimdi saklandığın her yerde senin için olan geliyor. Geliyor nihayet aklına,çukurları dolduran derin bilgelik, nihayet aklına çukurları dolduran derin bilgelik geliyor.Hayal zaman. |
||
|
||
Onun öyküsü çoktan bitti aslında ama; Cebinde kalan üçbeş kuruşla kiraladığı günleri yaşıyor şimdi... Ömrünü dörtbir yandan çekiştirip uzatmaya çalışırken, Çok uğraşmış olmalıki yırtıldı ömrü tam ortasından... |
||