|
||
| O yüzden ben hergün yatmadan önce takma düşlerimi çıkarıyorum. Ama bazen çok acı veriyor şu lanet olası 20 yaş düşüm... |
||
|
||
| yirmi yaş felan fayda etmiyor ki düşlere, yaşınla görmüyorsun, doğduğundan beri sende olanı görüyorsun.. düşlerimiz çocuk, kendimiz çocuk.. |
||
|
||
| Zaten hayatın çizgi-filmlerden ve sokakta top oynamaktan çok başka bir şey olduğunu farkettiğim sıralarda süt düşlerim sallanmaya başladı.Ben büyüyünce "Batman" ya da hiç olmazsa "Robin" olmak istiyordum. Sonra Düş doktoru bütün düşlerimi çekti kanatarak ama acıtmadan. Sonra düşsüz kaldım belli bir süre. "Yerine yenileri gelcek, bir daha da hiç dökülmeyecek" dediler. Yeni düşler geldi.Kimisi çürüdü. Kimisine dolgu yapıldı. Kimi düşler sigaradan sarardı. Kimisi kaza sırasında kırldı... Sonra bir gün hiç düşüm kalmayacağını ve takma düşlerle gezeceğimi düşününce üzülüyorum. Çok tatlı yememeye bakıyorum. |
||
|
||
| sen büyümüşsün. büyürken kaybediyorsun demek ki, büyümemek için ağzının olmaması gerekiyor, ya da büyürken kaybetmemek için fazla gülüp düşlerini göstermemek gerek, bir bakış onları farkedip kerpeteni uzatabilir, bu senin saflığından da kaynaklanıyor olabilir tabii. düşlerini niye çektirdin ki? en başta sen izin vermemiş misin? ardı da ip söküğü.. tecrübe ediyorum da, kalsın bir kenarda. | ||
|
||
| Düşlere çok bakmayınca çürüyorlar. Bana "günde iki kere düşlerini fırçala" dediler. Ben hep unuttum. Ama zaten günlerimiz sayılı. Ne demişler "Sayılı günler abuk geçer..." |
||
|
||
| Nasıl kendim olabilirim ki?...Nereye gitsem yabancıyım?ve yabancı dediğim güz hep başka?hazan başka?Havada dolanan yağmur yüklü bulutun tadı başka?yeşiline aldandığım sonbaharda solan yaprağın izi başka?bilmiyorsun?kaç gece intihar sehpalarına kendim vurdum tekmeyi kaç gece giyotin altında kesildim...kaç gece namludan baktım dolunaya?uçurumundan düştüm kaç kere bilmiyorsun...nereye gidersem gideyim ben varım bir kuyruk gibi peşimde geçmeşin tükettikleri | ||
|
||
| Dünya panayırında belli kişilerin yüzlerine tebessüm kazımak için, birbirmizi ezen merdiven basamaklarıyız bizler. Herkesin yeri belli sadece gerisindekinden yüksekte. Sahibimizin kırbacı olan ayaklarının üzerimizde parlaması ise yine bir basamakların sayesinde. İzlemeye devam edelim. Katedecek çok yolumuz var daha basamaklıktan kurtulmak için. | ||