|
||
| Güzel başlamalı herşey her başlangıçta olduğu gibi; Ve bir gün son gelmeli; olması gerektiği gibi... |
||
|
||
| Her türlü hafif kutuplu koleksiyonda usturupluca kendini biriktiren adamların arasından sıyrılıyor,yaşamın dış kıyısında sürekli kalabilmek için ve suya en ufak bir sıyrık bırakmaksızın, neşeyle ve sancıyla tüm düşüşleri düşleştiren gümüş kuyuya yürüyor.Gayri ciddiliğin en soğuk gülüşüyle şuursuzluğun haritasını körlüğün zihinlerinde ateşle onurlandırmak... | ||
|
||
| Kelimelerine çok hakimsin. Kalemine sağlık... | ||
|
||
Bir de şuuruma hakim olabilsem.
|
||
|
||
| Şehirler karmaşık; yollar uzun; kokular sonsuz; ışıklar yoğun; gözler arsız; düşünceler değişken; sessizlik güzel; geceler rahat; müzik derin; hepsinin ortasında insan tek! |
||
|
||
| beni bana ver .. | ||
|
||
| Grimsi bir gündü. Adam düşlerini avucuna almış salıvermek istiyordu...( 'yaşamın yönünü değiştirmek için' dedi sessizce...) Avuçlarındakilere bakıyordu, anlamsız diye düşündüm... Orada bırakıp gittim onu; Bir daha asla görmeyecektim... |
||
|
||
bu aksam bi dizide duydum hosuma gitti;ya umıtsizsiniz ya da umit sizsiniz
|
||
|
||
| Karlı bir kurşun gibi gece daldığında içeri üşümesin diye harfler, kağıtları yakıyorum.Sözlerin küllerinde şiir sırıtıyor.Tükenişin dumanında solumaya alışkın bütün ciğerlerin yüzleri aynı sırıtmayla farklı kanserleri doyasıya içerler,içeriz. | ||
|
||
| Kendi olmalıydı; Kendini herşeye dahil edebilen O; şimdi hiçbirşey olmayı öğrenmeliydi! Tükettikleri ve tükenmişliği alıp götürmeliydi onu birzamanda biryerlere... |
||
|
||
| tükettiğim zaman mı ? yoksa zaman mı beni tüketen ? |
||
|
||
| Denizler hep karaya sürüklenir ama asla ona karışmaz. Deniz tektir, Kara tek!... |
||
|
||
| deniz mi işgalcidir ? kara mı ? |
||
|
||
| Deniz işgalci olsa karayı kaçırır kendinden; Kara işgalci olsa denizi barındırmaz kendi yatağında.... |
||
|
||
| -Hayal kuruyorum. dedi. -Hayaller yaşamın neresini doldurur? diye sordum -Yapamadıklarıma saklanıyorum, kaçıyorum. dedi sakin. -Hayallerin sırtına binip içinde bulunduğun andan kaçmak...Bir sonraki an yakana yapışana kadar kaçmak...Sonuçta ya hayaller tükenir ya da yaşam...dedim. Sustuk... |
||