|
||
yüzünü görmediğin, sesini duymadığın, gözlerine bakamadan, tepkilerini, jest ve mimiklerini bilmediğin insanlarla sohbet etmek; pratikte hangi açığın karşılığıdır? Mesela; Bu ekrandan bu klavyelere tokat atar gibi yazmak daha mı kolaydır? Tersi de olabilir elbette, sevgi, şefkat cümleleri kurmak...? Küfür etmek? Yalan söylemek- doğru bilgi vermekten kaçınmak? Ürkmek? Korkmak? Kendini saklamak? Sakınmak? Olmadığın bir karaktere bürünmek? Yüzyüze iletişimde asla olamayacağın kadar rahatlık...? Bunları konuşmamız mümkün müdür acaba? Deniz güzel bir başlangıç yapmış evet ama bu forumdan başka birşeyler de çıkmaz mı ki? Rengarenk bir şey mesela? Tüm renkleri bilerek, görerek, tahammül ederek, rengini sevmek mesela? Rastgele.... |
||
|
||
| sanılanın aksine sanal dünya reel hayattan daha gerçektir. çünkü gerçek hayatta olan ilişkilerin; beklentilerinden, rollerinden, yalanlarından, adaletsilizklerinden, imkansızlıklarından, iletişimsizliklerinden daha azını barındırır. maskesiz bir klavye yaratmak maskesiz bir yüz yaratmaktan daha kolaydır. renklerin klavye ile ifadesi daha mümkündür. ancak sanal ve reel birbirinin aynı zamanda bütünleyenidir de.. birbirlerini pakiştirirler ve birbirlerine imkan yaratırlar. reel uzantısı olmayan sanallık bir oyundur. ustaca bir karışımla bu çimento ve kumu biraya getirip sağlam binalar inşa etmeliyiz. |
||
|
||
| Senin gibi düşünmüyorum. İnsanlar arasındaki "güven" özellikle de 80 sonrası giderek daha da zor, hatta imkansız hale geldi. Devlet politikası gibi... Oysa güven önemlidir, olmazsa olmazdır. Fakat bu "sanal" alemde olağan buluyorum güvenmek konusundaki zorluğu. Yüzyüze iletişimden yanayım zira - teknolojiyi de bazı durumlarda rahatlık olarak kullanmak gerek- Bir bina inşaa etmemiz gerekmiyor bence... herkes kendi binasını inşaa edebilir. Fakat karşılıklı yardımlaşma ve dayanışma güzel olur. Ben birbaşına durabilen, kendini sıkı tutabilen bireylerin çoğalmasından yanayım ki tüm defolarımız, arızalarımızla, çıplak, açık açık... Ekran arkasından gösterilmeyen, hissettirilemeyen "özen" peşindeyim, saygı demiyorum saygı iktidar içerir çünkü. Senin gibi düşünmüyorum derken de; herkes "kendinden yola çıkar" elbet sanal alemde olamayan birine bakar bazı sokaklar... burada bu kadar saklanılmasının nedenlerini de bilmek istiyorum??? |
||
|
||
| insanların saklandıkları reel gerçekler aslında onların ifade etmediğinden. sanalda büründükleri kimlik olmak istedikleridir. bu nedenle insanların reel gerçklerinden ziyade olmak istedikleri onları daha iyi ifade eder. |
||
|
||
| Ewet Deniz çok haklısın bu konuda, tam da bunu konuşalım istedim. Aslında olmak istediğimiz...? | ||
|
||
| Sanal alem aslında daha duygusuz bir ortam yaratıyor, yani gülme efektleriyle bir şeyin komik oldugunu anlatmak, yada kızınca sinirlendigini anca lafla belli edebilmek, yada en azından karşıdakinin tepkilerini minimumda anlamak ve kendini daha zor ifade etmek sanal alemin gerçegi.. Mesela sevgilinizle msn den kavga etme olasılıgınız yüzyüze etme olasılıgınızdan 10 kat daha fazla  Ama denizinde dedigi gibi insanın ne oldugunu unutması ve istedigi kimlige bürünebilecegini görmesi önemli, çünkü düşünceler bagımsız olmalıdır ve bu ortamda düşünceler gerçekten bir nebzede olsa özgürleşiyor, Enazından insanlar özgürleşebilecegini görüyor, sonuçta burada insanların ön yargıları ve kendi kimlikleriyle ilgili sıkıntılarıda minumumda kalıyor. İnsanları etkileme onlara bişiler ispatlama istegimiz burda normale göre daha az, tek karımız daha saglıklı dogrulara varabilmek çogu zaman. Aslında normal hayattaki kavramları burasıda normal olarak taklit ediyor, üyeler insan oldugu için ama burada yeni bir kimlik yaratabilmek sosyal yaşama göre çok daha kolay, çünkü insanlar ister istemez bütün o yapmacık yargılardan kurtuluyor. Burda tanımadıgınız 2 üyeyi tek ayırma birisini digerine göre özel görebilme şansımız onların düşünceleri, yazıları ve olgunlugu. Ki gerçek hayattada buna daha çok dikkat edilmesi gerekiyor..
|
||
|
||
| sınırlandırıcıların farklılığı ve her iki alanla (farklı farklı ya da ayrı ayrı demeli) kesişen sen-ler hepsi bu.. |
||
|
||
| İnsanlar gerçek alemde neden maskeler takmak zorundadır ?. bence oluşan her yeni duruma göre hareket etme isteginden kaynalanır. Bazıları ekmek parası için hiç sevmediği patronuna gülmek zorunda kalırken, bir diğerimiz sevmediği bir arkadaşına sırf menfaatleri gereği iyi davranabiliyor. Bunun örneklerini çoğaltmak mümkün ancak asıl sorgulanması gereken soru bence şu. NEDEN MASKE VEYA MASKELER TAKMAK ZORUNDA KALIYORUZ.? Demekki bir yerdlerde bir şeyler eksik. Benim bu sitede sevdiğim en güzel şeylerden biride, arkadaşların çok samimi bir şekilde davranmaları en azından ben böyle hissediyorum, İNŞALLAH öyledir, ancak umarım bu samimiyetlerini dışardada aynen devam ettirmeleridir. Beğenilme korkusu olmadan. sınıf korkusu olmadan, makam mevki korkusu olmadan. hepnize saygılar | ||
|
||
| YARADILANI SEVERİM YARADANDAN ÖTÜRÜ YUNUS EMRE |
||
|
||
| Gerçek yaşamda göreceli bir olgunluk kaçınılmaz tabi, ama bazı şeylerden gerçek anlamda arınabilmek zor ki tamamen arınılmamalı bence.. Yaşama içgüdümüz ve uyum yetenegimiz varken, hiç maske takmamak olmaz.. çünkü maskelerimiz yaşamımıza hizmet ediyor.. |
||
|
||
| Maske takmak zorundaysak ben şu sonucu çıkarırım, demekki hiç birimiz gerçek biz değiliz ? . o zaman gerçek bizler nerede kaldı. yapmacık bir benle yaşamayı tercih etmem doğrusu | ||
|
||
| gerçek yada diil,çok mu önemli? gerçek diil,atın çöpe mi yani? yoo,gerçek diil ama mutlu ediyor..yetmiyor mu? 
|
||
|
||
| yukarıda, bu cümleleri yazarken bile, ben gerçeğim diye bağıran son tango. bu gerçekliğin haykırışı değilmidir ? | ||
|
||
| benim gercek olmam,b şıkkındanda mutlu olmamı engellemiyor ki...maskelerde olsa ne aldığın önemli..yeter ki onun bi maske olduğunun farkındalığını bil... | ||
|
||
| gerçek biz? işte o zaten yok, biz gerçegi ararken oluşuyor.. herşekilde toplum üretimiysek, maskelerimizde başta varsaydıgımız biz kadar gerçek.. |
||